Dla autorów

1. Monografie autorskie

a) Autor dostarcza do wydawnictwa ostateczną wersję pracy, czyli tekst oraz materiał ilustracyjny w postaci:

• edytowalnych plików zapisanych w programie Microsoft Office Word na nośniku elektronicznym, ilustracje zapisane dodatkowo w oddzielnym folderze,

• plików zapisanych w formacie PDF lub w wersji papierowej (wydruk jednostronny)

• oświadczenie (załącznik nr 2a do Regulaminu Wydawnictwa Naukowego Akademii Kaliskiej).

• syntetyczną informację o książce w języku polskim i angielskim,

• krótką notatkę o sobie oraz fragmenty recenzji do ewentualnego umieszczenia na okładce,

• pisemne zgody właścicieli praw autorskich, jeśli w książce mają być umieszczone materiały chronione prawem autorskim.

 

2. Prace zbiorowe i czasopisma

a) Redaktor wydania dostarcza do wydawnictwa ostateczną wersję pracy zapisaną w jednym pliku (wg standardów opisanych powyżej).

b) Redaktor weryfikuje teksty pod względem merytorycznym (m.in. terminologia, pisownia nazwisk, bibliografia). Artykuły powinny zawierać takie same elementy składowe o jednorodnym układzie i nazewnictwie (szczególnie dotyczy to bibliografii, przypisów, aneksów i streszczeń).

c) Redaktor przygotowuje notki informacyjne o książce.

d) Redaktor dostarcza oświadczenia wszystkich Autorów artykułów (załącznik nr 2a do Regulaminu Wydawnictwa Naukowego Akademii Kaliskiej).

e) Redaktor dostarcza do wydawnictwa listę mailingową Autorów artykułów. Na podane e-maile wydawnictwo przesyła formularze umowy wydawniczej.

f) Warunkiem zakwalifikowania pracy do procesu redakcyjnego jest odesłanie do wydawnictwa (lub zebranie przez Redaktora pracy zbiorowej) kompletu umów wydawniczych. Dotyczy to także każdego numeru czasopisma.

g) Podczas procesu wydawniczego Redaktor jest pośrednikiem między Autorami artykułów a wydawnictwem, rozstrzyga wszystkie wątpliwości i udziela odpowiedzi na pytania związane z publikacją.

1. TEKST

• czcionka Times New Roman, 11 pkt, interlinia 1,5 pkt;
• wszystkie marginesy 2,5 cm (domyślne ustawienia programu Microsoft Office Word);
• wyrównanie tekstu do lewej strony;
• akapity: jeden domyślny tabulator;
• numeracja ciągła stron (numer strony umieszczony w prawym dolnym rogu);
• wyłączona opcja dzielenia wyrazów;
• nie należy „ręcznie” dzielić wyrazów, justować tekstu dodatkowymi odstępami (spacjami), łapać pojedynczych liter na końcu linii, bez uzasadnienia kończyć linię (wiersz) naciśnięciem klawiszy [Shift] z [Enter], itp.;
• każdy akapit należy zakończyć naciśnięciem klawisza „Enter”;
• przecinki, kropki, wykrzykniki, znaki zapytania, średniki, dwukropki stosuje się bez spacji do poprzedzającego te znaki wyrazu; znak łącznika (dywizu, ćwierć pauzy) uzyskujemy wciskając klawisz [-]. Stosujemy go bez odstępu w wyrazach złożonych lub podając zakres (np. „biało-czarny”, „1999-2000”). Natomiast myślnik zastępujemy kreską średniej długości (półpauzą) oddzieloną z obu stron spacjami (np. W poniedziałek czułem się źle, we wtorek — lepiej.). Półpauzę wywołujemy z klawiatury naciśnięciem [Ctrl] z [minus]).
• jeżeli konieczne jest użycie znaków, których nie ma na klawiaturze, można skorzystać z opcji „wstaw symbol”.
• cyfry odsyłaczowe przypisów stosuje się bez spacji po poprzedzającym je wyrazie. Kropkę, przecinek i dwukropek stawiamy zawsze po odsyłaczu (wyjątek stanowi odnośnik po skrócie, np. XX w.5, 1998 r.7, 1287 tys.12).
• nie podkreślać adresów internetowych. Należy użyć opcji „Usuń hiperłącze”.

2. GRAFIKA

• Zdjęcia powinny być przygotowane w jak najlepszej jakości (300 dpi) zapisane w jednym z formatów: *.jpg, *.png lub *.pdf. Każdy element graficzny opisać.
• Rysunki powinny być ponumerowane cyframi arabskimi (Rys. 1). Tytuł i źródło rysunku należy podać pod rysunkiem (Times New Roman, 11 pkt.) Źródło: Autor (rok, s. XXX). (Times New Roman, 10 pkt.).
• Tabele powinny być ponumerowane cyframi arabskimi (np. Tabela 1). Tytuł tabeli należy podać nad tabelą (Times New Roman, 11 pkt.), natomiast źródło – pod tabelą (Times New Roman, 10 pkt.). Tabele powinny być edytowalne.
• Wzory należy przygotować przy pomocy edytora formuł matematycznych. Wzory powinny być wyśrodkowane, a ich numeracja – wyrównana do prawej.

3. PRZYPISY

• Praca jednego autora: inicjał imienia, nazwisko, tytuł (zapisany kursywą), nr kolejnego wydania, miejsce i rok wydania, strona.
Przykład: B. Autor, Tytuł, Kalisz 2019, s. 83.
• Artykuł w czasopiśmie: inicjał imienia, nazwisko, tytuł artykułu (kursywa), nazwa czasopisma (w cudzysłowie), rok wydania, tom lub rocznik, numer, zeszyt, strona.
Przykład: B. Autor, Tytuł artykułu, „Tytuł czasopisma” 2011, nr 40, s. 20.
• Rozdział w pracy zbiorowej: inicjał imienia, nazwisko, tytuł rozdziału, [w:] tytuł pracy zbiorowej, redaktor pracy zb.
Przykład: B. Autor, Tytuł rozdziału, [w:] Tytuł pracy zbiorowej, red. B. Autor, Warszawa 2001, s. 41.
• Źródła internetowe należy podawać z datą dostępu. Przykład:http://ajp.edu.pl/[dostęp: 5.02.2019].f)
• Akty prawne: Dz.U. rok, nr, poz., ze zm.,
Przykład: Dz.U z 2019r., nr 15, poz. 30, ze zm.
• Przy kolejnych przywołaniach stosuje się konsekwentnie polskie lub łacińskie sformułowania i skróty:
⟩ por. – cf. (confer)
⟩ zob. – vide
〉 tenże/tegoż – idem
〉 taż/tejże – eadem
〉 i in. (i inni) – et al. (et alii)
〉 dz. cyt. – op. cit.
〉 tamże – ibidem

4. BIBLIOGRAFIA
Bibliografia zawiera wykaz wyłącznie tych pozycji, które są przywołane w tekście artykułu. Musi być ona sporządzona w porządku alfabetycznym. Prace jednego autora podaje się chronologicznie. W przypadku powtarzania się roku wydania publikacji jednego autora publikacje szereguje się alfabetycznie. Jeżeli dla kilku publikacji ta sama osoba jest autorem lub współautorem (przez co kilka zapisów bibliograficznych zaczyna się od tego samego nazwiska), wówczas najpierw podaje się publikacje samodzielne, a dopiero potem współautorskie. W pracach zbiorowych jako pierwszy element opisu podaje się nazwisko redaktora naukowego ze skrótem (red.).

Generalnie stosuje się następujący porządek zapisów:
〉 nazwisko i inicjał imienia autora,
〉 rok wydania (pisany w nawiasie),
〉 tytuł (kursywą),
〉 wydawca,
〉 miejsce wydania,
〉 numery stron.

Przykłady

1. Monografia jednego autora:
Majewski R. (2009), Przedsiębiorstwa, Oficyna Wydawnicza …, Warszawa, s. 29–45.
2. Monografia z wieloma autorami:
Majewski i R., Florkiewicz M. (2009), Przedsiębiorstwa, Oficyna Wydawnicza …, Warszawa, s. 235–248.
3. Monografia pod redakcją naukową:
Majewski R., Florkiewicz M. (red.) (2019), Przedsiębiorstwa, Oficyna Wydawnicza …, Warszawa, s. 23–76.

UKŁAD MATERIAŁÓW W MONOGRAFII AUTORSKIEJ
• strona tytułowa,
• spis treści,
• wykazy skrótów i oznaczeń,
• wstęp,
• tekst główny z przypisami,
• aneksy,
• bibliografia,
• słowniki terminów,
• indeksy
• wykazy ilustracji, tabel, itp.

PRZYKŁAD SFORMATOWANEGO TEKSTU W PRACY ZBIOROWEJ
Imię Nazwisko: (Times New Roman 12 pkt)
Afiliacja
ORCID:
Tytuł artykułu: (Times New Roman 16 pkt)
Streszczenie (abstrakt): (Times New Roman 11 pkt)
Słowa kluczowe: (Times New Roman 11 pkt)
Tytuł artykułu (w języku angielskim): (Times New Roman 16 pkt)
Abstract: w języku angielskim: (Times New Roman 11 pkt)
Keywords: w języku angielskim: (Times New Roman 11 pkt)
Wstęp: (Times New Roman 14 pkt)
Tekst: (Times New Roman 11 pkt)
Tytuł rozdziału: (Times New Roman 14 pkt)
Tekst: (Times New Roman 11 pkt)
Podpis pod zdjęciem, rysunkiem lub tabelą: (Times New Roman 10 pkt)
Przypisy: (Times New Roman 10 pkt)
Podsumowanie: (Times New Roman 14 pkt)
Tekst: (Times New Roman 11 pkt)
Bibliografia: (Times New Roman 14 pkt)
Tekst: (Times New Roman 10 pkt)

  1. Obowiązkiem autora jest uwzględnić krytyczne uwagi zawarte w recenzjach i przedstawić poprawioną wersję publikacji (tekst wydrukowany i na nośniku elektronicznym),
  1. Po przełamaniu materiału autor zobowiązany jest wykonać korektę autorską tekstu.
  2. Autor otrzyma publikację do korekty autorskiej. Tekst będzie poprawiony i złamany do formatu, w wersji zbliżonej do ostatecznej. Zmiany w wersji składanej do druku mogą wynikać z wprowadzania  poprawek wyznaczonych podczas korekty.
  1. W czasie korekty autorskiej można wnieść wyłącznie poprawki powstałe z winy wydawnictwa oraz poprawić istotne błędy merytoryczne. W uzasadnionych wypadkach dopuszcza się też pojedyncze, drobne poprawki autora. Ingerencje autorskie nie mogą jednak naruszyć układu tekstu.
  1. Większych zmian podczas korekty autorskiej wydawnictwo nie dopuszcza i nie zostaną one wprowadzone do tekstu.
  1. Autor zatwierdza publikację do druku (tekst i okładkę).

 

Skip to content